2018 berbat bir yıldı ama müzik açısından değil.

10 yıllık bir aranın ardından serseriliğe devam kararı alan Drunk High Jinks’in iki albümünden, Blank Zero’dan ve şehrin kokoreççilerinden tanıdığımız Ali Güleç ile mahalleye yeni taşınan cool çocukların grubu Asperger ve Abstract Sense’deki noise harikası işinden tanıdığımız Ozan Noiz ikilisi Tembel Cızırtı ile dünya evine giriyorlar.

Modern insanın asidi kaçmış Pepsi karşısındaki çaresizliğinden balinin yararlarına, soğansız menemenin materyal dünyadaki geçerlilik payından Change.org veya brokoli tüketimi ile ifade edilir hale gelen ‘duyarlılık’ kavramı gibi birbiri ile ilintili konular albümde işleniyor.

Tüm kayıtlarının evde alındığı albümün kapağının ilk bakışta 4 yaşındaki bir çocuk tarafından yapıldığını düşünmek mümkün olsa da Ali Güleç çizimin kendisi tarafından yapıldığı konusunda ısrarcı.

Punk’ın çengelli iğne ve kareli pantolonlardan ibaret bir ikonluk oyunu ya da belirli kalıplar arasındaki entelektüel yarışlar ve sahte nezaket oyunlarından ziyade rock’un 70’lerde sönmekte olan o isyankar ve amatör ruhunu diriltmekten başka derdi olmayan; ne yapıyorsa olursa olsun o işte özgün, rahatsız edici ve erişebildiği herkese de kendi isyanını ifade etmesi için gaz veren mottosunu tekrar hatırlamak için şahane bir fırsat sunuyor Tembel Cızırtı.

Ben duyarsız bir bok parçasıyım
Ve bundan hiç gocunmam
Bunu söylemek istiyorum
Çünkü söyleyecek şey bulamıyorum

Davul, Bass, Solo Gitar: Ozan Noiz
Gitar, Vokal, Söz: Ali Güleç

Mevzu Records, 2018

Yazan: Emre Kerabark